تو از تبار مردمان ساده ای که از تو



می شود ز پاکی زلال قصه ها شنید و



با تو می شود به انتهای قله های



دور دست رسید تو از صداقت تمام



قلب های پاک و از صفای هب و از



اصالت تمام عشق های بی غروب تو



از قبیله صفا و پاکی و نجابتی



تمام عمر می شود ز خستگی نگفت و



با تو می شود به شب اگر چه تیره و طویل



و بی طلوع نشست و لحظه ها نخفت



تمام عمر می شود ز آرزو سخن نگفت.